O‘n ikki yoshli Bridjetning ishonchi komil: uning hayotida ortiqcha tashvishlarga o‘rin yo‘q. Shuning uchun bir daydi it ortidan izma-iz ergasha boshlaganda, u o‘tkinchilarga quruqqina qilib: “Bu mening itim emas”, deb javob beradi. Ammo bu sodiq itning o‘z rejalari bor. Bridjet o‘rtadagi masofani saqlashga qanchalik qattiq urinsa, aynan shu tasodifiy hamroh unga qiyin kunlarni yengib o‘tishga va chinakam jasorat topishga yordam berishini shunchalik chuqur anglab yetadi.